„EOM — A kto miał pani o tym napisać Przecież mówiło się, że wtedy najważniejsza była PPR. „Plan Tadeusza" zakładał, po pierwsze — utworzenie jednolitego frontu w ruchu robotniczym; po drugie — stworzenie sojuszu robotniczochłopskiego, po trzecie — stworzenie „kontrdelcgatury" to jest zalążka polskiego rządu podziemnego i po czwarte — wysłanie delegacji na teren międzynarodowy w celu nawiązania stosunków politycznych.
— Kiedy więc Bierut skontaktował się z panem, szybko doszło do porozumienia
EOM — Tak, gdyż czas naglił i nic było specjalnych rozbieżności między nami, a tym, co proponował Bierut w imieniu PPRu.
— 31 grudnia została utworzona Krajowa Rada Narodowa. Część działaczy socjalistycznych nie zgodziła się wejść w jej skład...
EOM — Do KRN weszli członkowie PPR i mniej więcej połowa Robotniczej Partii Polskich Socjalistów, poza mną m.in. Stanisław Szwalbe, Janina Święcicka, dr ŻarukMichalski, Edward Drożniak i Stanisław Tołwiński. Pod deklaracją podpisanych było więcej instytucji, ale główne to PPR i my, którzy określiliśmy się „grupą działaczy socjalistycznych", gdyż nie było w RPPS zgody całości partii na ten nasz krok. Ale i tak RPPS dala największą liczbę członków założycieli, gdyż na 31 pierwszych posłów do KRN, socjaliści stanowili połowę plus jeden (14 posłów socjalistycznych i dwoje pisarzy z grupy „Przedmieście" — Helena Boguszewska i Jerzy Kornacki).“(8)