„A więc warunki konspiracji i teza centralistyczna zadecydowały o mechanizmie szkoły.
Centralną „Szkołą za lasem" był jednoosobowo Janek, lecz wykładać bezpośrednio nie mógł. Zbyt wielką maszynę stanowiła szkoła, zbyt rozległy był teren, niemożliwe zaś było ściąganie wszystkich kursistów do Warszawy. Dlatego, w celu przekazania myśli Janka aż do wszystkich rozrzuconych po kraju kursistów, użyto aparatu wizytatorów Głównej Kwatery. Będziemy jeszcze o nich mówić. Tu ważne jest, że oni instruowani byli przez Janka i oni, tylko oni mieli prawo uczenia w terenie. Nikt inny, żaden komendant chorągwi, tylko oni. Pewien wyjątek stanowiła Warszawa, której wizytowanie siłą rzeczy ułożyło się inaczej niż w całej Polsce. Będziemy też o tym mówić.
„Szkoła za lasem" istniała od maja 1942 roku do powstania warszawskiego, a więc około 27 miesięcy. Szkoła ta wyszkoliła przez czas swego istnienia 259 podharcmistrzów, a więc mniej więcej 10 miesięcznie. Oczywiście średnia niewiele mówi, przyjrzyjmy się więc liczbom. W rozkazach Naczelnika Szarych Szeregów ukazały się nominacje podharcmistrzowskie na następujące daty
1.3 maja1942 roku 12 nominacji
2. 13 sierpnia„ „ 15
3. 11 listopada„ „ i“(14)